Bied patiënt mogelijkheid voor seks

Bij de start van de poli seksuologie van GGZ Friesland, wilden de medewerkers van de poli weten wat patiënten verwachten van de hulpverlener als ze seksuele problemen ervaren. Sociaal psychiatrisch verpleegkundige en seksuoloog in opleiding Gea Bijzitter vertelt dat er onder patiënten behoefte is aan sociaal erotische dienstverlening.

Wat versta je onder sociaal erotische dienstverlening?

‘Dat is een vorm van seksuele dienstverlening voor mensen die door een geestelijke of lichamelijke beperking, niet in staat zijn om zelfstandig in hun seksuele behoefte te voorzien. Het zijn speciaal opgeleide seksverzorgenden, die hun zorg afstemmen op de persoonlijke behoeften van mensen van alle leeftijden met wat voor beperking dan ook. De seksverzorgende bezoekt de patiënt thuis, in de instelling of op een andere overeengekomen locatie.’

Hoe groot is dat aanbod?

‘Samen met een aantal collega seksuologen in opleiding ben ik op dit moment bezig om daar een overzicht van te maken. Voor zover ik nu weet heb je naast een aantal particulieren twee grotere organisaties: Flekszorg en Stichting Alternatieve Relatiebemiddeling. Ik denk dat een actueel en toegankelijk overzicht voor hulpverleners handig is zodat zij voor hun patiënten weten wie ze in kunnen schakelen.’

Wat kost die service eigenlijk?

‘Het verschilt per organisatie maar je moet denken aan tarieven tussen de 80 en 150 euro per uur. Betaling vindt meestal plaats via een factuur. Gemeente of uitkeringinstanties zijn steeds vaker bereid de zorg (gedeeltelijk) te vergoeden. Het is ook mogelijk een deel van het toegekende persoonsgebonden budget te bestemmen voor sociaal erotische dienstverlening.’

Gaat het altijd om seks?

‘Patiënten die niet de gelegenheid hebben om in hun seksuele behoeften te voorzien omdat ze bijvoorbeeld geen seksuele relatie hebben en in een instelling verblijven waar onderling lichamelijk contact wordt beperkt, vragen vaak om basale dingen als knuffelen en strelen. Het hoeft niet altijd op gemeenschap uit te draaien.’

Ben je zelf een voorstander van deze dienstverlening?

‘Absoluut. Ik vind het een heel goede zaak. Het zou heel veel leed kunnen voorkomen. Als iemand zich zo seksueel kan ontplooien en in zijn of haar behoefte kan voorzien, ook al is het met hulp en tegen betaling, dan heeft dat een positief effect op alles. Ook op het hele welbevinden in het algemeen. Het zou best kunnen dat mensen minder medicijnen nodig hebben als ze af en toe een sociaal erotisch dienstverlener over de vloer krijgen.’

Sociale escortservice als alternatief voor medicatie?

‘In sommige gevallen wel. In bijvoorbeeld een kliniek voor chronische zorg kreeg een man altijd een erectie als de verpleegkundige hem waste en gedroeg hij zich seksueel ontremd naar medepatiënten. Op een gegeven moment kreeg hij medicatie waardoor zijn libido afnam. Terwijl je ook zou kunnen denken: waarom niet af en toe een sociaal erotisch dienstverlener laten komen?’

Zou dit standaard moeten worden aangeboden?

‘Ja. De patiëntenraad in Friesland is het daar ook absoluut mee eens. Maar op dit moment wordt er nog te vaak geheimzinnig gedaan over alles wat met seks te maken heeft, terwijl we eigenlijk naar een klimaat moeten waarin seks er gewoon mag zijn. Ook voor psychiatrische patiënten.’

Hoe zou je dat aanbod moeten organiseren?

‘Met de hulpverlener als tussenpersoon. De hulpverlener kan bemiddelen tussen een sociaal erotisch dienstverlener en de patiënt. Van belang is dan wel dat hulpverleners in instellingen regelmatig voorgelicht worden over sociaal erotische dienstverlening en de positieve effecten ervan. Hierbij is een mooie voorlichtende taak weggelegd voor de poli seksuologie.'

Is dat niet teveel gevraagd van de hulpverlener?

‘Ik denk het niet. Als hulpverlener streef je er immers naar om het welzijn van de patiënt te bevorderen. Op het moment dat je in de psychiatrie werkt, kun je eigenlijk niet om seksualiteit heen omdat het een wezenlijk onderdeel is van het leven en het een positief effect heeft op het geestelijk welbevinden. Op het moment dat we dat gaan negeren, doen we onze patiënten tekort.’ (BP)

Bron: www.psy.nl 

(terug naar Maatschappij en Psychiatrie)

[bottom.htm]