Schizofrenie

 

Oorspronkelijke

communicatie,

op geen enkele steen

ingekerfde taal,

geen enkel antiek document

om op terug te gaan

en graf zonder

overige vondsten.

Hebben de mensen

de sleutel verloren

voor deze ontcijfering?

Bestaat het contact

met de eigen natuur

niet langer,

om te begrijpen

wat er in jou omgaat?

 

 

Door jouw stemmen gedreven,

verwijder jij je plotseling,

vertrek je, luister je ernaar,

snuffel je, kijk je

verward om je heen,

zoek je,  je weet niet wat.

Langs oneffene, ontoegankelijke

en kronkelende wegen,

zonder de draad van Arianne

verlies jij jezelf

langs de bochten

van je eigen geest.

Nu voor jezelf een raadsel,

een anagram misschien?

Je vindt je eigen

kleren niet meer passen.

Je bent jezelf

kwijt.

Men heeft je tekort gedaan.

Dát is de waarheid.

 

 

Jij was enige op aarde

in jouw kinderwereld,

zo belangrijk.

En kijk nu eens,

't is vreemd dit te bekennen,

niemand weet het,

zelfs jij niet

uiteindelijk,

nu.

 

 

In dat verre verleden

dat voor ieder nieuw

mensje eerst een

zich-één-met-moeder-voelen

is ....

Gelukzalig zijn ...

Weet jij nog niet

dat jij integendeel

nee,

dat jij .... toen

onrustig

en eenzaam was.

 

 

Mensen! Komt!

De waarheid weet ik,

ik ben Napoleon,

God, ziener, Messias,

vrouwelijke Wereld-

Procureur Generaal,

ik heb een

uitzonderlijke

betekenis,

die goed bekeken

zo simpel is,

alleen intens gelijk

aan mens-zijn.

Ik ben belangrijk, jawel,

omnipotent,

enige op aarde.

De waarheid weet ik,

komt, mensen, komt!

 

 

Wij zitten midden

in mijn kinderwereld.

In mijn geest

herbouw ik

de fundamenten,

omnipotent-zijn.

Willen jullie toch,

verdomme,

mijn waarheid inzien?

Ik ben uniek op aarde.

Geef mij, oh

geef mij

mijn eigenwaarde,

mijn bevestiging!

 

Lange tijd

compenseer je,

verlang je intens,

binnen jezelf

met het heelal,

met moeder natuur

één te zijn.

 

 

Moeder natuur

loochent je niet,

schenkt je

zonder iets terug te vragen

langdurige bevestiging.

Gelukzaligheid,

zielsrust.

 

--------------------------------------------------------

Auteur: Lia Govers (april 2008)

 

 

 

                                                                                                    (terug naar Gedichten)

 

 

 

 

Reageren op dit gedicht? Klik dan hier. Hieronder lees je de ingezonden reacties.