|
Gedichten |
Já, nee, nee, já.
Wit, zwart, zwart, wit.
Zij houdt van mij, zij houdt niet van mij,
zij houdt niet van mij, zij houdt van mij.
Té lange tijd
heb ik in mijn gedachten
de madeliefjes van jouw hart afgeplukt
om te begrijpen
of jij van mij hield,
mama.
Nu zijn het andere bloemen
die op de plaats staan waar jij rust
en de stem van jouw hart
zwijgt voor altijd.
Maar dit stoort mij niet meer.
Op een onduidelijke en spaarzame manier
deelde jij de juiste bloemblaadjes uit.
Of misschien was jij enkel teveel kind.
En de herinnering aan jou
ontbreekt aan affectieve dikte.
---------------------
Lia
Govers - november 2006
Wil je weten wie Lia
Govers is en wat haar verhaal is, kijk dan op de website van World Health
Organization for Europe:
http://www.euro.who.int/mentalhealth/topics/20080415_1 (= Lia's
story).
|
Reageren
op dit gedicht? Klik dan hier.
Hieronder lees je de ingezonden reacties. |