|
Gedichten |
Het licht van ooit
Als de dagen te lang zijn om door te komen
Wanneer de nachten te kort zijn om te slapen
Wanneer de mist te hardnekkig is voor de zon
Dan is het de tijd om je verdriet om te zetten in mooie dromen
Wanneer de regen tegen je raam van het leven klettert
Als door de tranen in je ogen het uitzicht je wordt ontnomen
Wanneer de uiteinden van de doornen je snijden in je ziel
Dan is het tijd om de geest te slijpen in de schaduw van je dromen
Als je door het leven gaat in de schaduw van je verleden
Wanneer het licht je ontnomen is en alles gaat op de tast
Wees dan bewust dat een schaduw door licht wordt gevoed
Het licht van ooit werpt zijn schaduw vooruit en verlicht de last
Vertrouw op het licht van ooit
Geef het licht de ruimte door te snoeien in je geest
Door de ruimte zal het licht weer kunnen verwarmen
En langzaam zal de geest weer gaan bloeien door het eeuwige licht van ooit.
-----------------------------------------------------
Auteur: © Sjef
|
Reageren
op dit gedicht? Klik dan hier.
Hieronder lees je de ingezonden reacties. |