Depressie

          Donker is de nacht
en niet veel lichter zijn de dagen.
     Hoe vind ik nog de kracht,
     om deze ziekte te dragen?
Ik voel me zo moedeloos,
zo zonder hoop.
  En het duurt al zo'n poos, zo'n poos.
Ik verlang zo naar de tijd,
  dat ik vrolijk was en blij,
   gewoon een vlotte meid.
Waar zit dat nu verstopt in mij?
   Depressie, het is geen leven,
maar een worsteling van dag naar dag.
  Je vreselijk voelen en geduld hebben, nog even, nog even,
    Vóór ik er weer zijn mag!

-----------------------------------

Ineke Wiersema-Kuiper

                                                                                                    (terug naar Gedichten)

Reageren op dit gedicht? Klik dan hier. Hieronder lees je de ingezonden reacties.